"کسی که پول مي گيرد تا دروغ بگويد،

دلال است"

***

"کسی که دروغ می گويد تا پول بگيرد،

گدا است"

***

"کسی که پول می گيرد تا راست و دروغ را تشخيص دهد،

قاضی است"

***

کسی که پول می گيرد تا راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد،

وکيل است"

***

"کسی که جز راست چيزی نمی گويد،

بچه است"

***

"کسی که به خودش هم دروغ می گويد،

متکبر است"

***

"کسی که دروغ خودش را باور می کند،

ابله است"

***

"کسی که سخنان دروغش شيرينست،

شاعر است"

***

"کسی که علی رغم ميل باطنی خود دروغ می گويد،

همسر است"

***

"کسی که اصلا دروغ نمی گويد،

مرده است"

***

"کسی که دروغ می گويد و قسم هم می خورد،

بازاری است"

***

"کسی که دروغ می گويد و خودش هم نمی فهمد،

پر حرف است"

***

"کسی که مردم سخنان دروغ او را راست می پندارند،

سياستمدار است"

***

"کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند،

ديوانه است"